Αντίσταση κατά της αρχής

Ας τα παρουμε απο τη μεση.
8 χρόνια ειχα να δω τον φιλο μου τον κωστα, ο οποιος με ξερει απο μωρο. Ωραια χρονια, γεματα με φαγητο, ανεση και ολα τα χατηρια για τα μουτρα μου τα περηφανα που δεν ειναι και τοσο περηφανα τωρα και παντα. Και πιναμε μπυρες και πιναμε νερα και τρωγαμε μπουγατσες και απο προχθες ειναι ξανα 2005 και οταν λεω 2005 εννοω πανικος στους τοιχους. Και φοβαμαι τωρα και παντα. Και αν ειναι καθε 7 χρονια να ξαναειναι 2005 την εχω καψει τη μοιρα μου και μαλλον θα πρεπει να συνηθισεις να ζεις μεσα στη βρωμια του μυαλου σου. Το λεει και ο ζαμπιδης δηλαδη. "Το να φτασεις στην κορυφη ειναι θεμα επιλογης". Στ' αρχιδια μας. Το να μην εισαι μαλακας ειναι θεμα επιλογης. Το να εισαι καλος ανθρωπος ειναι θεμα επιλογης. Το να εισαι σοβαρος ειναι θεμα επιλογης. Το να εισαι σωστος ειναι θεμα επιλογης. Στ'αρχιδια μας και παλι.
Ο Τζεημς εχωσε ενα ακραιο καρφωμα στη μπασκετα, ο Γκασολ εφαγε ενα φαουλ στα μουτρα, μετα κουνουσα νευρικα τα ποδια μου, βγηκε ο Μπραιαν, ξαναμπηκε ο Μπραιαν, μετα εσκιζα χαρτια και η αμερικη βγηκε χρυση γιατι ρε φιλε εδω ειναι το γαμημενο το ΝΒΑ.
Η γλωσσα μου εχει τρυπες. Εισαι αραβας? Δεν εισαι? Ποτε δεν καταλαβα
Εγω ολα καλα τα βλεπω και να μην κρινεις τα πραγματα που εχω γιατι ειναι ΠΑΟΚ  και θα βρεθεις μπλεγμενος στον δικο μου τροπο σκεψης ο οποιος ομολογουμενως δεν ειναι και ο πρακτικοτερος.
Και αφου ηρθε αυτη η λεξη πρεπει να πω οτι δεν ειναι καθολου πρακτικο το να φορας περουκα μεσα σε πλοιο, ουτε και να κουβαλας τα σκουπιδια σου σε ενα ολοκληρο λιμανι περιμενωντας οτι μετα θα γινει πιο ευκολη η διελευση σου στους σταθμους και στα σπιτια σου.
Γαμω το κοκκινο το χρωμα και ολο του το σοι, αν εισαι πρακτικος ειναι ολα πολυ πιο ευκολα.
Τέλος, Το να αγοραζεις μαχαιρια ειναι πολυ απελευθερωτικο.
Και για να αλλαξει θεμα η θεια σου
Μη με ζοριζετε θα παθω τιποτα. Ειμαι μια ευαισθητη μαλακια. Βοηθεια! Μελανιαζω με το παραμικρο. Και οταν μου λετε εσεις οι δυο οτι πρεπει να συνελθω και να αναλαβω τις ευθυνες μου το κεφαλι μου σπαει σαν γυαλι. Γιατι εισαι αναισθητη κυρα μου. Και οταν χτυπησει ο χαρος την πορτα σου, θα κλαψεις για να σε λυπηθει, θα πεις οτι σε παρεσυρε το ρεμα, θα του δωσεις κατι να πιει και θα σκεφτεις οτι κανεις δεν σου εφταιξε πραγματικα ποτε και σε τιποτα. μετα ο χαρος θα σε παρει τετρακαβαλο στο μηχανακι του, θα σε κατεβασει, θα σε ανεβασει, θα σε ανεβοκατεβασει, θα τρομαξεις στην αρχη, μετα θα φας τα ξανθα του τα μαλλια στη μαπα που μυριζουν σαν την ανοιξη, θα κατεβεις και θα εισαι καπου που φυσαει πολυ. ΚΑΙ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙΣ ΜΟΝΗ ΣΟΥ ΕΚΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ. Μετα θα βουτηξεις στη θαλασσα και θα κολυμπας για ολη σου τη ζωη, φοβουμενη οτι ενα μουγκρι θα σε παρει απο πισω και θα σου φαει κατι, ή οτι θα πλησιασεις τα μωρα μιας φωκιας και αυτη θα σε τσακισει στα βραχια για να τα προστατεψει.
Γιατι οποιος φυτρωνει εκει που δεν τον σπερνουν καλα μου χταποδια, πονταρεται και ο γυρισμος ειναι παντα πολυ δυσκολος
Για τα καλα παιδια που εχουν πλακα.
Geisha