Γερμανία-βρέχει

Βγήκα με σκοπό να κάνω μια βόλτα στην φιλήσυχη γειτονιά μου.
Μέγα λάθος για τη δεδομένη στιγμή...
Καθώς προχωρουσα ο αέρας μου θύμησε μωρουδιακες στιγμες απο ταξιδια στη φινλανδια και τη γερμανια.ΑΡΚΕΤΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ,ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΩ.
στο δρομο ειδα εναν σκυλο δεμενο αλλα βαριεμαι να περιγραψω την κατασταση,αν θελετε σας επιτρεπω να με ρωτησετε αργοτερα.
μετα ειδα εναν τυφλο-απο το ενα ματι-ανθρωπο.
γενικα η υπολοιπη διαδρομη ηταν αρκετα τρομακτικη καθως τα χρωματα των δεντρων ηταν πολυ περιεργα και σε ενα σημειο μου φανηκε πως μυριζε αιμα και φρεσκο ωμο κρεας και μετα ξερο καλαμποκι, απο αυτο που τρωνε οι κοτουλες και μετα νομιζα(χμ οχι ακριβως) πως ενα μωρο θα πηδουσε απο το μπαλκονι, αλλα τελικα δεν το εκανε και μετα ακουσα τη φωνη του ninja- σπαστικου- μανιωδους καπνιστη μαστορα που τον αλλαξαμε γιατι βρηκαμε καινουριο (ο ιδιοκτητης δηλαδη) ο οποιος επισης καπνιζει σαν φουγαρο και μετα θυμηθηκα πως η βρυση ακομη σταζει.και μπηκα στο σπιτι.πηρα την αγγελινα τηλεφωνο...
αυτα ειχα να πω και σημερα
αδιεθ

Νιώθω απειλειμμένη

Δεν κανεις τιποτα.τι κοιτας ρε μαλακα?η βρυση ειναι παλια.και τα πλακακια πρεπει να σπασουν.ειναι ενα αδιαμφισβητητο γεγονος.ισως θα επρεπε να γκρεμισουμε και τον τοιχο.το ειχες σκεφτει ποτε αυτο?ειναι καλη ιδεα,μην την απορριπτεις αμασητα.ποτε δεν καταλαβα γιατι οι υδραυλικοι εχουν το βιτσιο να καπνιζουν μεσα στο μπανιο.επισης ποτε δεν καταλαβα πολλα πραγματα, οπως: πως περασαν ολα αυτα τα χρονια?
εν πασει περιπτωσει,εγω ειμαι εδω και οι αλλοι ειναι μεσα και παλι θα περιμενω να ερθει καποιος να μας σωσει επειδη η βρυση τρεχει και ο τοιχος εχει γινει βαρκα και εγω κοιμαμαι καπου οπου τα ζωα βγαινουν τη νυχτα και καταστρωνουν ομορφα αλλα και τρομαχτικα σχεδια για το πως θα με δηλητηριασουν μια νυχτα και θα κοιμηθω αιωνια στον ηδη υπαρχοντα υπνο μου.
Μαθητευσα διπλα στον Πλάτωνα (τονιζω τις λεξεις που εχουν σημασια).ο δασκαλος με διδαξε την αγαπη για τον πονο, τις αξιες της συνθεσης, τη χαρα των ταξιδιων που δεν τελειωνουν ποτε και φυσικα το πως να γκρεμιζω τοιχους με βαριες.απο οταν ημουν μικρος ειχα παρει αποφαση πως θα κανω την τεχνη μου επαγγελμα.πως η αγαπημενη μου ιστορια ηταν ο καρυοθραυστης και η κουδουνιστρα μου ηταν μπλε οσο και αν επεμεναν ολοι οτι ηταν πρασινη.
ο αδολφος κοιταξε με ματια απεγνωσμενα την μαιρη:
"δεν φταις εσυ.δηλαδη φταις για τη ζωη που κανεις,για τον αποκρουστικο τροπο με τον οποιο ο χρονος σε προσπερναει αλλα δεν φταις εσυ που θα σε σκοτωσω.πιστευω στην ελευθερια των επιλογων,στη δημοκρατια, πιστευω πως ολοι εχουν δικαιωμα να ζουν και πως οι ανθρωποι πρεπει να σεβονται ο ενας τις επιλογες του αλλου.
Αλλα ρε πουστη δεν μπορω να συγκρατησω τον εαυτο μου!
Παιρνεις συνεχεια ταξι!αυτη σου η σπαταλη πρεπει να λαβει τελος!Με εχεις εκνευρισει!
Πόδια δεν εχεις δηλαδη?
ασταδιαλα!μπαμ μπαμ μπαμ μπαμ!"
καπως ετσι ο αδολφος ποτε δεν εμαθε πως η μαιρη οντως δεν ειχε ποδια.ο αδολφος ηταν τυφλος και τα ποδια της μαιρης της τα εκλεψε μια νυχτα ενα δροσερο βοριαδακι...
και μετα βγηκε ενας καρχαριας και καλυψε τον ηλιο και ετσι η γη δεν θα πλυμμηρισει!θα ξαναπαγωσει και νεες μορφες ζωης θα αναπτυχθουν στον πλανητη μας και ετσι να ζησουν αυτοι καλα και εμεις καλυτερα!
yuhuuuuu!διακοπες φορεβα
γεισηα

Αγαπώ την ποίηση

με δυναμη και αριθμους
μικρους χαρταετους
σ'αγαπησα και μου'ριξες
μια μπουφλα στον αερα
και σε ρωτω,
πες μου γιατι
να ειναι ολοι φυσικοι?
το κλωτσησα και εφυγε
μα γυρισε και πισω
απ'της αλασκας τα βουνα
στα αποκρυμνα σοκακια
αποξενος
αποκρυμνος
ο θειος μου ο μπαμπης
μου'πε να φερω το αρνι
να βρασω και πατατες
και πηρα το περιστροφο
και εφυγα στα ξενα
ειναι βαρια η μοναξια-τα τζαμια μου σπασμενα
κρυος μπαινει ο βορειας
ο σκυλος ροχαλιζει
και απ'τα βαθια τα ξαστερα
τα ασπρα τα μπουλονια
πλεκονται καργιολουλουδα
βαρανε τα κανονια
της εξοριας τον σκοπο
να εχεις μαυρα σεντονια
που δεν λερωνουν ευκολα
μα πνιγουν και το κρυο!
ησουν καλη ησουν χρυση
ειχες τις χαρες ολες
με πηρες απο το χερι
μου εφαγες και το δαχτυλο
και σ'επνιξε το νυχι
σου'κατσε στο λαιμο
και πεθανες

Ψητες λιχουδιες για εμας τους αλητες

πως βλεπει ο μεσος ανθρωπος το φεγγαρι?οπως εγω?οπως εσυ?οπως ο γκαρυ?
μια ποιητικη εισαγωγη για μια ποιητικη μερα.Πρεπει να καταλαβει κανεις πως η καθε μερα εχει το υφος της,με η χωρις καιρικες συνθηκες.
Αισθανομαι μια πιεση που χαλαρωνει αποτομα αλλα με αβεβαιοτητα για το μελλον?πως να ειμαι σιγουρη εξαλλου!κι εκει που λες ωραια,παει κι αυτο,δεν παει!μπορει και να παει αλλα μπορει και να μη βρει εισιτηρια.
ο γιαννακης ανακαλυψε τα προηγουμενα γραμματικα φαινομενα χωρις μεγαλη δυσκολια,οπως θα εκανε κ ενας ειδικος και με το στυλ μιας αιθεριας παρουσιας που ειναι μας τα υπεδειξε.κι εγω ενα εχω να του πω:μπραβο!
καμενο,καλο,καλε,μπαρι?
ειμαι σαλιγκαρι?μου αρεσει η τροφη?ειμαι καλη?
σου αρεσουν τα λαιβ?εμενα μου αρεσουν γιατι ξεγυμνωνουν τα προσωπεια με τις μασκες.ειναι μικρες στιγμες καθημερινης!χωρις σκεψη.
ο ανθρωπος που ηρθε για να κλεψει τους ελληνες δεν ηταν ουτε γαλλος ουτε ιταλος!ηταν ο χριστος.οπως κι εκεινος ο αλλος που ηταν παλια αλλα δεν ηταν γιατι το νομιζε.κ τελικα την εφαγε και την προκα!
ολα αυτα ειναι μεταφορικα και τα λεω με τη λογοτεχνικη εννοια του πραγματος,για να μην παραμεταφραστουμε.η παρομοιωση εχει μεγαλη θεση στη ζωη μας εδω στο κλωτσα το σκαμπο.
αλλα και σε εσας τους αναγνωστες που μας στηριζετε τοσα χρονια σε αυτη τη μεγαλη προσπαθεια να αποφυγουμε το ανθρωπινως δυνατο και να γινουμε οι γυναικες που προσπαθησαν και δεν τα καταφεραν.και αυτο το λεω για τους ανιδεους της πρωτης γυμνασιου που παιρνουν τον ομηρο κυριολεκτικα.γιατι αν πας ταξιδι πρεπει να εχεις και γκομενες.οπως επισης και καραβι αλλα και μια κοσμοθεωρια η οποια να σε προστατευει απο τους τρομπες ντοπιους που μπορεις να συναντησεις σε ολα τα κουτσουλονησια.για να μη νομιζετε δηλαδη οτι ειναι ολα οπως μας τα ειπαν.κ μετα τα ξειπαν κιολας.γι αυτο ο μεσος ανθρωπος ειναι μονος σαν την καλαμια στον ραμπο.στον ραμπο μαλιστα γιατι μονο αυτος σε καταλαβαινει μικρε αβγαλτε τυπε που εισαι πολυ κοντος για να δερνεις.Δερνει αυτος για σενα και πυροβολει κιολας.εσυ δεν μπορεις.αυτος σχχιζει.
αν ποτε νιωσετε την αναγκη να γραψετε κατι ειναι σιγουρα πολυ καλυτερο το να ξεκινησετε αφου εχετε κατουρησει για να μη διακοψετε τον ειρμο σας.Οσο παραλογο και αν ακουγεται δυσκολευομαι πολυ μετα απο καποιο τετοιο διαλειμμα να συνεχισω αυτο που ξεκινησα.
οποιος καταλαβει σε ποιο σημειο του κειμενου εγκατελειψα λογω γεματης κυστεως κερδιζει ενα σκουτερ.
αιτιολογησα τα παντα σημερα εκτος απο τον λογο αυτης της γραπτης εξομολογησης ο οποιος ειναι οτι:
νιωθω μια σχετικη δυσφορια.

Απόγευμα ξύπνησα

Υπάρχει ένας στόμφος σε όσα λεω τον τελευταιο καιρο.
τεστ παρατηρητικοτητας.ποιος παρατηρησε πως σταματησα να βαζω τονους στην πρωτη κιολας σειρα?
εγω!
ειπε ο γιαννακης
παρε πουλο γιαννακη.
παω να φτιαξω τοστ και επιστρεφω.
3' αργοτερα...
πρεπει να τα ξεχασεις ολα οσα ξερεις.σημερα ειναι μια καλη μερα.η χειροτερη μερα που θα ζησεις ποτε.θα ξυπνησεις στις 5 το απογευμα.θα καθησεις στον καναπε και θα αναρωτηθεις αν εχεις τρελαθει εντελως.γιατι καποια μουτρα σε μια αφισα θα σε κοιταξουν και καποια στιγμη θα νιωσεις πως το βλεμμα ειναι υποπτο.πως ισως η αφισα κατι ξερει.μπορει να σε παρακολουθουσε οσο κοιμοσουν.θα φυγεις με δυσκολια και μολις βγεις στο απογευματινο φως θα τυφλωθεις.ποσο καιρο ειχες να βγεις απο το σπιτι σου?αυτο που θελω να πω ειναι οτι σημερα ισως θα επρεπε να μεινεις μονη σου στο σπιτι σου και να κανεις πολυ κανονικα πραγματα.
1'
ξεχασε το,εγω δεν ξαναγυριζω εκει πισω
το πρωι που ξυπνησες πηγες στη δουλεια σου.αποφασισες πως δεν ηταν δευτερα και ετσι πηγες σπιτι και περασες καλα,χαζεψες και το βραδυ θα πας σε μια συναυλια με ωτασπιδες. τυχερε!
θελω να μαθω ιστιοπλο-ι-α.α ναι μπορουμε να παμε να μαθουμε μαζι.μην ξεχνιεσαι, αυτο δεν θα γινει ποτε.σκουληκια σερνονται μεσα στο στομαχι μου οση ωρα σου μιλαω καθως προσπαθω απεγνωσμενα να βρω κατι να σου πω για να σταματησεις να με κοιτας με αυτον τον καθ'ολα ενοχλητικο τροπο που με κανει να νιωθω σαν το πιο περιτεχνο κοσμημα(οχι νομισμα ουτε κομισμα) που εχεις δει ποτε.δεν θελω να σε βλεπω.ποτε.ποτε.ποτε.με αναγκαζει η καλη μου η ψυχη,ο παπας της ρωμης, η καγκεμπε και η ελπιδα πως θα αλλαξει κατι.αλλα αυτο δεν το κοβω να γινεται.οποτε καλυτερα να αυτοεξοριστω σε μια αλλη διασταση μακρια απο ο,τι κανει εναν μεσο ανθρωπο να περναει καλα, ή εστω καπου που θα γνωριζω πως η μονη αλήθεια ειμαι εγω και ολα τα αλλα ειναι ραπανακια στη σαλατα
Σας παρακαλω,να κοιμαστε νωρις και να ξυπνατε νωρις.
Εισαι βαρβαρος-μπορεις να το αλλαξεις-αν δεν πας πισω-αλλα πας σε λιγο-γιατι θελω την μπυρα μου πισω-και αν δεν μου τη φερεις-θα σου καψω το σπιτι-θα σε ριξω στη φυλακη-θα σου παρω ολα τα λεφτα-θα σου παρω τη γκομενα-θα ευχεσαι να μην ηθελες ποτε μπυρα.δεν θα ξαναπιεις μπυρα.θα σου θυμιζει ασχημα πραγματα
θα παω να γινω τραγουδιστρια στην βενεζουελα
καθε μερα θα φιλαω το χωμα
που χτυπησε και εφυγα
γεια

Δόντια ερμητικά σφιχτά

Πράγματα που πρέπει να έχεις επειγόντως στο ψυγείο σου:
ψωμι για τοστ
πιπεριες φλωρινης
οδοντικο νημα
τη μασελα σου
γαλα
πληρες
γιαουρτι
απορρυπαντικο πληντυριου
σβηστρες pilot
το γαμεβου
ραντεβου στα τυφλα
τυφλα στο μεθυσι
σκνιπακια
σφηνακια
σφυρακια
πριονακια
τον θορ
τον οντιν
μια βουρτσα
εναν παπαθωμα
τον προφητη ηλια
ενα ραφτο obituary
χρυσα αυγα
μικροφωνα
καλωδια ηχου
μια hdmi οθονη
καριοκες
καριολες
μαρκαδορους
υποβρυχια
νερο κρυο
λεμοναδα
τον ηφαιστο
ενα μουστακι
ενα μουσακι
λιγο θειικο οξυ
οξειδιο του πυριτιου
εναν καλο αρχιτεκτονα
εναν καλο μπαρμαν
ενα καλο σκυλακι
τις συνταγες τησ θειας σου
την θεια σου
την θεια της θειας σου
την θεια της θειας της θειας σου
ζαλιστηκα απο τισ θειες
μια θειτσα
μια ξανθια περουκα
εναν φακο
για να τον βαλεις στον ποπο σου
εναν κρεμανταλα
το εγχειριδιο της αυτογνωσιας
τον θανατο
την ψυχη σου
την θελω
γιατι ειμαι θεος ηλιος καλοκαιρινος
θα σε κανω κανω κουκλακι
υπεροχο
ειμαι γαυ
αυτα που γραφω ειναι γαυ
ο λευκος πυργος δεν ειναι ασπρος
κααλαβετε το επιτελους
κανεις δεν νοιαζεται για το γεγονος οτι εισαι ενα κομπλεξικο μπαρμπουνι.εισαι ενα μπαρμπουνι.μπαρμπουνι.ψαρουκλα!ξερεις πολλα για τον χρονο?ξερεις πολλα για τον χωρο?ξερεις πολλα για τον χωροχρονο?εισαι ηλιθιος.δεν ξερεις τιποτα.και ποτε δεν θα μαθεις.γιατι μονο εσυ γουσταρεις τον εαυτο σου.το συμπαν σου χρωσταει μια φτυσια στο ματι.
παρε τη μιζερια σου και δρομο